We zijn al lang gewend om elke dag (en terecht) over COVID-19 te horen, over de ademhalingsproblemen die het kan veroorzaken, tot aan de beruchte sterfgevallen.

Hoewel de meest voorkomende problemen voornamelijk koorts, hoesten en ademhalingsmoeilijkheden betreffen, is er één aspect dat weinig wordt genoemd maar waar veel onderzoek naar wordt gedaan: cognitieve stoornissen.

De aanwezigheid van anosmie (verlies van reuk) en ageusie (verlies van smaak) heeft de aandacht gevestigd op mogelijkheid dat de ziekte direct of indirect ook het centrale zenuwstelsel aantast.


Gezien, zoals reeds vermeld, debelangrijke aanwezigheid van onderzoeken die de aanwezigheid van cognitieve stoornissen hebben geëvalueerd bij mensen die zijn getroffen door COVID-19, heeft een groep wetenschappers een overzicht gemaakt van de huidige literatuur over dit onderwerp om de meest opvallende gegevens samen te vatten die momenteel beschikbaar zijn[2].

Wat is er naar voren gekomen?

Hoewel met veel beperkingen in verband met de heterogeniteit van het tot nu toe uitgevoerde onderzoek (bijvoorbeeld verschillen in de gebruikte cognitieve tests, diversiteit aan monsters voor klinische kenmerken ...), in de bovengenoemde beoordelen[2] interessante gegevens worden gerapporteerd:

  • Het percentage patiënten met beperkingen ook op cognitief niveau zou zeer consistent zijn, met een percentage dat varieert (op basis van de uitgevoerde onderzoeken) van minimaal 15% tot maximaal 80%.
  • De meest voorkomende tekortkomingen zouden betrekking hebben op het aandachts-uitvoerende domein, maar er zijn ook onderzoeken waarin de mogelijke aanwezigheid van mnemonische, linguïstische en visueel-ruimtelijke tekortkomingen naar voren komt.
  • In lijn met reeds bestaande literatuurgegevens[1], met het oog op een wereldwijde cognitieve screening, zelfs voor patiënten met COVID-19 zou de MoCA gevoeliger zijn dan de MMSE.
  • In de aanwezigheid van COVID-19 (zelfs met milde symptomen) zou de kans op cognitieve stoornissen 18 keer zo groot zijn.
  • Zelfs na 6 maanden genezing van COVID-19 zou ongeveer 21% van de patiënten cognitieve gebreken blijven vertonen.

Maar hoe zijn al deze tekorten mogelijk?

In de zojuist samengevatte studie noemen de onderzoekers vier mogelijke mechanismen:

  1. Het virus kan het CZS indirect bereiken via de bloed-hersenbarrière en/of direct door axonale transmissie via reukneuronen; dit zou leiden tot neuronale schade en encefalitis
  1. Schade aan hersenbloedvaten en coagulopathieën die ischemische of hemorragische beroertes veroorzaken
  1. Overmatige systemische ontstekingsreacties, "cytokinestorm" en perifere orgaandysfunctie die de hersenen aantasten
  1. Wereldwijde ischemie secundair aan respiratoire insufficiëntie, respiratoire behandeling en het zogenaamde acute respiratoire distress-syndroom

conclusies

COVID-19 moet serieus worden genomen ook voor de mogelijke cognitieve stoornissen die het kan veroorzaken, vooral omdat deze zeer frequent voorkomen en ook mensen zouden treffen die vormen van de ziekte hebben gehad met milde symptomen, ook rekening houdend met de hoge persistentie van de eerder genoemde neuropsychologische compromissen.

U KUNT OOK GENTERESSEERD ZIJN IN:

REFERENTIES

Begin met typen en druk op Enter om te zoeken

fout: Inhoud wordt beschermd !!